حفاظت الکترو مغناطیس ، استاندارد و مراکز داده

//حفاظت الکترو مغناطیس ، استاندارد و مراکز داده

حفاظت الکترو مغناطیس ، استاندارد و مراکز داده

حفاظت الکترومغناطیسی  ، استاندارد ، مراکز داده

گام اول: اندازه گیری وضعیت موجود

در این گام میزان شیلدینگ ساختار در طیف فرکانسی تهدیدات اندازه گیری می شود- منافذ و درب های ورودی مورد تحلیل قرار می گیرد.

گام دوم:سنجش وضعیت موجود نسبت به سطع معیار حفاظت سازمان پدافند غیر عامل

در این گام وضعیت ساختار با معیار اعلام شده از سازمان پدافند غیر عامل تطبیق داده می شود و اختلاف بین وضعیت موجود و معیار استخراج می گردد.

گا م سوم:طراحی متناسب با وضعیت مرکز

در این گام با روشهای مهندسی و بهینه شده نسبت وضعیت موجود را به وضعیت معیار می رسانیم.

گام چهارم:اجرا

در این گام با اجرای راهکاری های حفاظتی

شامل: شیلد دیواره با فویل آلومینیومی چند لایه و یا توری فلزی، نصب فیلتر در منافذ و اصلاح وضعیت درب های ورودی به سطح معیار نزدیک می شویم.

گام پنجم: تست و تحویل گیری

در این گام با قرار دادن سیگنال ژنراتور و آنتن در بین مرکز و قرار دادن آنتن و اسپکترام آنالایزر در داخل با سوئیپ فرکانسی میزان شیلد داخل اندازه گیری می شود.(با محاسبات مهندسی) و سپس جای تجهیزات تعویض می شود و تکرار می گردد و خطوط داده و تغذیه با تزریق پالس در خطوط اندازه گیری می شود.

امواج از چه راههایی وارد مراکز و ساختار ها می شوند؟

 

 

دستورالعمل حفاظت دیتا سنتر

می خواهیم یک دیتا سنتر را مجهز به حفاظت الکترومغناطیسی کنیم:

۱ – اندازه گیری نفوذ امواج در وضعیت موجود

۲ – متر کردن دیواره ها و نصب توری یا فویل آلومینویم

۳ – نصب فیلتر LC در سر راه خطوط برق ورودی

۴-استفاده از فیبر نوری تا جا دارد از سیم مسی خود داری کنید.

۵-درب ورودی را دو درب با فاصله تقریب دو متری ورود به سالن

۶-پنجره ها را تا جا دارد کور کنید با دیوار کاذب و توری مسی همراه دیوار ببندید.

۷-در سر راه خطوط RF محافظ خطوط رادیویی قرار دهید.

۸-تست و ارزیابی فعالیت های انجام شده همانند ۱ و مقایسه نتیجه

اصول کلی حفاظت و مفهوم منطقه بندی حفاظتی

استاندارد IEC 61312-1 که در زمینه ” حفاظت تجهیزات الکترونیکی داخل ساختمان در برابر صاعقه و اثرات مخرب ناشی از میدانهای الکترومغناطیسی” تدوین شده است، جهت طرح یک سیستم حفاظتی مناسب از تئوری منطقه بندی(Zone Concept) استفاده می کند. براساس این تئوری بیرون ساختمان که در معرض ضربه های مستقیم صاعقه قراردارد Zone0A و منطقه ای که احتمال اصابت مستقیم صاعقه وجود ندارد، اما شدت میدان الکترومغناطیسی (LEMP) بسیار بالاست، Zone0B و بخشهای داخلی ساختمان به ترتیب کاهش شدت میدان، Zone 1,2,… نامگذاری شده اند.

استانداردها، ماکزیمم جریان مورد انتظار برای یک صاعقه را ۲۰۰ کیلوآمپر تعیین کرده اند. فرض شده که ۵۰% این جریان از طریق سیستم ارتینگ به زمین منتقل و ۵۰% بقیه، در همان زمان از مسیر خطوط هادی بشرح زیر، داخل ساختمان میشوند:

  • هادی های برق
  • هادی های سیستمهای کامپیوتری، مخابراتی و اطلاعاتی
  • لوله های آب، تهویه، آرماتورها، اسکلت فلزی ساختمان و . . .

حفاظت سیستم های الکترونیکی از مسیر اتصال به خطوط تغذیه
(Surge Protection Devices for Power Systems)

استانداردهای IEC 61643-1 و VDE 0675-6/A براساس سطوح ولتاژ عایقی قابل تحمل تجهیزات (Impluse Withstand Voltage) که در IEC 60664-1 تعیین شده است، ارسترهای حفاظتی کلاس های I ،II ،III را طبقه بندی می نماید:

● محدود کننده جریان صاعقه (Lightning Current Arrester ) :
ارستر های کلاس ( I ) حفاظت
● محدود کننده های اضافه ولتاژ (Surge Arrester) :
ارستر های کلاس ( II ) حفاظت
● محدود کننده های اضافه ولتاژ (Surge Arrester) :
ارستر های کلاس ( III ) حفاظت

حفاظت تجهیزات الکترونیکی از مسیر اتصال به خطوط دیتا، سیگنال و تلفن
(Yellow Line / Surge Protective Devices for Information Tech. System)

با انجام منطقه بندی حفاظتی(Zone Concept) در روند هم پتانسیل سازی و رعایت اصول EMC، علاوه بر خطوط تغذیه تجهیزات، میبایست سایر خطوط از جمله دیتا، تلفن وRF نیز مد نظر قرار گیرند.

محدود کننده جریان صاعقه(Lightning Current Arrester)
در حد فاصل Z1,Z0A نصب شده و از ورود بخشی از جریان مخرب صاعقه از طریق خطوط اطلاعاتی، به ساختمان جلوگیری میکند.
محدودکننده اضافه ولتاژ(Surge Arrester)
در حد فاصل Zone1و Zone2, 3 نصب شده و مدولهای ورودی و خروجی سیستمهای اطلاعاتی را در مقابل ولتاژهای (Surge) ناشی از صاعقه و سوئیچینگ محافظت می‌نماید.
حفاظت‌کننده BLITZDUCTOR
یکی از پرمصرف‌ترین ارسترها در این بخش از حفاظت می‌باشد که دارای مشخصه‌های مختلف، از نظر تحمل انرژی است. این حفاظت‌کننده‌ها به گونه‌ای ساخته شده‌اند که بتوانند از تداخلات الکترومغناطیسی (EMI) برای تجهیزات مورد حفاظت جلوگیری کرده و ولتاژهای ضربه ورودی به تجهیزات را تا سطح ایمنی تجهیزات ( Immunity Level )کاهش میدهد.

حفاظت سیستمهای مخابراتی از مسیر اتصال به خطوط فرکانس بالا (RF)
ضروری است در ایستگاه های مخابراتی، تجهیزات از مسیر RF و تغذیه تواما حفاظت شوند. فرکانس کار سیستم،‌ امبدانس، مقدار مجاز VSWR و توان خروجی تجهیزات RX/TX، مشخصات ارستر مناسب را تعیین خواهند کرد. این ارسترها با دو تکنولوژی “Gas Discharge Tube” GDT و نیز ¼ طول موج x/4 Shorting Stub ساخته شده اند.

چگونه شروع به حفاظت کنیم؟

چگونه یک پایگاه داده کامپیوتری را در برابر امواج الکترومغناطیسی محافظت کنیم؟

تهدید دارای چه طیف فرکانسی و دامنه است:

از فرکانسهای چند هرتز تا چند ده گیگا هرتز ادعا می شود تهدید وجود دارد و لی تهدیدات نمی تواند تا این حد وسیع باشد از به صورت فعالیت های خرابکارانه باشد دامنه حد اکثر حدودا ۱۰کیلو ولت بر متر دارند و اگر به صورت یک سلاح پرتابی باشد می توان تا ۵۰ کیلو ولت بر متر هم برسد که احتمال کمتری نسب به حرکات خرابکارنه دارد چرا که در زمان جنگ اسفاده می شود و در صورتی که تخریب فیزیکی هزینه های کمتری داشته باشد از سلاح هایی با هزینه تولید بالا و احتمال موفقیت پایین استفاده نمی کنند.

پس دامنه تهدید حدودا ۱۰ کیلو ولت بر متر و طیف فرکانسی از ۱۰۰ مگاهرتز تا ۳الی ۴ گیگاهرتز .

گام های اساسی:

الف: اندازه گیری وضعیت موجود نفوذ امواج به داخل

ب: وضعیت مطلوب برای ساختار چقدر است ؟

ج: چگونه به وضعیت مطلوب برسیم ؟

از آنجا که ، محدودیت ابعادآنتن در فرکانسهای پایین و نیز نفوذ امواج از منافذ در فرکانسهای بالاتر طیف فرکانسی موثر را محدود می کند.

ترجیحا یک پایگاه داده در زیر زمین و طبقات پایین قرار گیرد بهتر می باشد .

با قرار دادن یک اسپکترام آنالایزر در داخل ساختمان و قرار دادن یک سیگنال ژنراتور در بیرون ساختمان و نصب آنتن یکسان برای هریک تست اولیه را که نشان دهنده وضعیت موجود پایگاه داده است بد ست می آید .

کمترین پنجره و حتی بدون پنجره و کمترین درب ورودی را داشته باشد.

الف: اندازه گیری وضعیت موجود نفوذ امواج به داخل

با استفاده از آنتن و اسپکترام آنالایزر و یک سیگنال ژنراتور می توان از وضعیت موجود ساختار اندازه گیری کرد .

ب: وضعیت مطلوب برای ساختار چقدر است؟

با توجه به اینکه دیواره ها بتونی و آجری هستند استفاده از یک توری فلزی به صورت دو لایه حفاظت لازم در دیوار ا ایجاد می کند شما تقریبا بین ۵۰ الی ۷۰ دی بی تضعیف امواج نیاز دارید.

ج: چگونه به وضعیت مطلوب برسیم؟

دیواره ها و ترکیب توری فلزی پاسخگو است . فویل های آلومینیومی با توجه به اینکه به راحتی سوراخ می شوند و اتصالات آنها با چسب است و طول عمر چسب پایین است در واقعه تا یکی دو سال دوام دارند و به دلیل نصب تجهیزات پایگاه داده امکان تعمیرات وجود ندارد. به هیچ وجه گزینه مناسبی نمی باشند .

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

پیوست ها

 

پیوست ۱- روش اجرای سیستم ارتینگ

به طور خلاصه اهداف بکارگیری سیستم ارتینگ یا گراندینگ عبارتند از :

الف ـ حفاظت و ایمنی جان انسان

ب ـ حفاظت و ایمنی وسایل و تجهیزات الکتریکی و الکترونیکی

ج ـ فراهم آوردن شرایط ایده‌ال جهت کار

د ـ جلوگیری از ولتاژ تماسی

ه ـ حذف ولتاژ اضافی

و ـ جلوگیری از ولتاژهای ناخواسته و صاعقه

ز ـ اطمینان از قابلیت کار الکتریکی

 

روشهای اجرای ارت یا زمین حفاظتی :

 

بطور کلی جهت اجرای ارت و سیستم حفاظتی دو روش کلی وجود دارد که ذیلاً ضمن بیان آنها ، موارد استفاده و تجهیزات مورد نیاز هر روش و نحوه اجرای هر یک بیان می‌گردد .

 

 

۱ـ زمین عمقی :

در این روش که یک روش معمول می باشد از چاه برای اجرای ارت استفاده می شود.

 

 

۲- زمین سطحی:

در این روش سیستم ارت در سطح زمین (برای مناطقی که امکان حفاری عمیق در آنها وجود ندارد) و یا در عمق حدود ۸۰ سانتیمتر اجرا می گردد.

در چه شرایطی از روش سطحی برای اجرای ارت استفاده نمائیم ؟

در مکانهایی که :

ـ فضای لازم و امکان حفاری در اطراف سایت وجود داشته باشد .

ـ ارتفاع از سطح دریا پائین باشد مانند شهرهای شمالی و جنوبی کشور .

ـ پستی و بلندی محوطه سایت کم باشد .

ـ فاصله بین دکل و سایت زیاد باشد .

 

با توجه به مزایای روش سطحی اجرای ارت به این روش ارجحیت دارد .

 

اجرای ارت به روش عمقی :

 

الف ـ انتخاب محل چاه ارت :

چاه ارت را باید در جاهایی که پایین‌ترین سطح را داشته و احتمال دسترسی به رطوبت حتی‌الامکان در عمق کمتری وجود داشته باشد و یا در نقاطی که بیشتر در معرض رطوبت و آب قرار دارند مانند زمینهای چمن ، باغچه‌ها و فضاهای سبز حفر نمود.

 

ب- عمق چاه

با توجه به مقاومت مخصوص زمین ، عمق چاه از حداقل ۴ متر تا ۸ متر و قطرآن حدودا ۸۰ سانتیمتر می تواند باشد. در زمین هایی که با توجه به نوع خاک دارای مقاومت مخصوص کمتری هستند مانند خاکهای کشاورزی و رسی عمق مورد نیاز برای حفاری کمتر بوده و در زمینهای شنی و سنگلاخی که دارای مقاومت مخصوص بالاتری هستند نیاز به حفر چاه با عمق بیشتر می باشد. برای اندازه گیری مقاومت مخصوص خاک از دستگاههای خاص استفاده می گردد. در صورتی که تا عمق ۴ متر به رطوبت نرسیدیم و احتمال بدهیم در عمق بیشتر از ۶ متر به رطوبت نخواهیم رسید نیازی نیست چاه را بیشتر از ۶ متر حفر کنیم . بطور کلی عمق ۶ مترو قطر حدود ۸۰ سانتیمتر برای حفر چاه پیشنهاد می گردد.

محدوده مقاومت مخصوص چند نوع خاک در جدول زیر آمده است.

 

 

نوع خاک مقاومت مخصوص زمین ( اهم متر )

باغچه‌ای                                             ۵ الی ۵۰

رسی                                                 ۸ الی ۵۰

مخلوط رسی ، ماسه‌ای و شنی               ۲۵ الی ۴۰

شن و ماسه                                      ۶۰ الی ۱۰۰

سنگلاخی و سنگی                          ۲۰۰ الی ۱۰۰۰۰

 

 

ج ـ مصالح مورد نیاز

مصالح مورد نیاز و مشخصات آن برای اجرای چاه ارت ( روش عمقی ) و Rod کوبی ( روش سطحی ) در جدول زیر آمده است.

ردیف

نوع جنس

توضیحات

۱ – میله برقگیر

میله برقگیر به طول ۵/۱متر و قطر آن۱۶ میلیمتر وجنس آن مس خالص و نوک تیزباشد

۲ – بست میله برقگیر به سیم ارت

جهت اتصال میله برقگیر به سیم ارت در نقاطی که ارتفاع دکل حدودا ۲۰ متر باشد

۳ – یونولیت

جهت استفاده در میله برقگیر

۴-  بست سیم به دکل

سیم نمره ۵۰ را به اندازه های لازم بریده و رشته رشته کرده جهت اتصال سیم ارت به دکل استفاده می نمائیم

۵ –  تسمه آلومینیومی یا مسی

در اندازه ۳*۳۰*۱۰۰ میلیمتر عدد بکار گیری با یوبولیت جهت بستن میله برق گیر در دکل های مهاری

۶ – سیم مسی نمره ۵۰ متر

۷ رشته

۷- کابلشو نمره ۵۰

جهت اتصال سیستم ارت به شینه داخل سایت و یا اتصال پای دکلهای مهاری و خود ایستا به سیستم ارت

۸-  لوله پلی اتیلن ۱۰ اتمسفر

برای ایجاد پوشش عایق روی سیم مسی در محوطه و محل تردد

۹-  بست لوله پلی اتیلن همراه پیچ و رولپلاک

جهت اتصال لوله پلی اتیلن به دیوار

۱۰ – پودر انفجاری cadweld

جهت جوش دادن سیم به صفحه یا سیم به میله ROD یا اتصال سیمها به یکدیگردر نقاطی که دسترسی به جوش نقره یا جوش برنج وجودندارد .

۱۱-  شینه مسی به ابعاد ۳*۳۰*۲۵۰ میلیمتر

برای نصب در داخل سایت و اتصال دستگاهها به آن

۱۲ –  صفحه مسی ۵٫*۵۰*۵۰

مورد استفاده در روش عمقی ×

۱۳-  مقره همراه پیچ و رولپلاک

جهت اتصال شینه مسی به دیوار

۱۴- پیچ و مهره نمره ۸ با واشر فنری و تخت

جهت استفاده شینه مسی –پلیت-شینه پای دکل و …

۱۵ – بست سیم به صفحه مسی

به منظورمحکم کردن اتصال سیم روی صفحه مسی

۱۶- بست دو سیم نمره ۵۰

جهت اتصال دو سیم نمره ۵۰ روی زمین

۱۷-  پلیت مخصوص اتصال میله برقگیر به دکل

برای دکل های خود ایستای ۶۰متری استفاده می گردد.

۱۸-  شینه مسی مخصوص پای دکل ۳*۳۰*۱۰۰

برای وصل نمودن پای دکل های خود ایستای ۶۰متری به سیستم ارت

۱۹-میله ROD

در روش سطحی استفاده می گردد.

۲۰- بست مربوط به سیم مسی و میله ROD

برای اتصال سیم به میله برقگیر یاROD

۲۱- کرپی ابروئی همراه پیچ و مهره

برای بستن میله برقگیر به دکل های ۱۰۰ فوتی و دکل های خود ایستای لوله ای

۲۲- بنتونیت اکتیو کیلو

برای روش عمقی و سطحی

۲۳- بست میله برقگیر به پلیت

جهت اتصال میله برقگیر به پلیت در دکلهای خود ایستای۶۰متری

 

× : صفحه مسی به ابعاد ۵/.*۴۰*۴۰ سانتیمتر برای مناطق شمالی کشور و ۵/۰*۵۰*۵۰ سانتیمتر برای مناطق نیمه خشک مانند تهران و ۵/۰*۷۰*۷۰ سانتیمتر برای مناطق کویری استفاده شده و محصول کارخانه مس شهید باهنر باشد . از صفحه مسی با ضخامت ۳ یا ۴ میلیمتر نیز می توان استفاده نمود.

 

د – اتصال سیم به صفحه مسی

اتصال سیم به صفحه مسی بسیار مهم می باشد و هرگز و در هیچ شرایطی نباید این اتصال تنها با استفاده از بست ، دوختن سیم به صفحه و یا … برقرار گردد.بلکه حتما باید سیم به صفحه جوش داده شود و برای استحکام بیشتر با استفاده از ۲ عدد بست سیم به صفحه ( ردیف ۱۵ جدول مصالح مورد نیاز )بسته شده و محکم گردد.

برای جوش دادن قطعات مسی به یکدیگر از جوش برنج یا نقره استفاده شود و در صورت عدم دسترسی به این نوع جوش از جوش (Cadweld) استفاده گردد

 

ه – حفر چاه ارت

با توجه به شرایط جغرافیایی منطقه چاهی با عمق مناسب و در مکان مناسب (با توجه با راهنمای انتخاب محل چاه ارت ) حفر گردد. شیاری به عمق ۶۰سانتیمتر از چاه تا پای دکل برای مسیر سیم چاه ارت تا برقگیر روی دکل همچنین برای سیم ارت داخل ساختمان حفر نمائید. در صورتی که مسیر ۲ سیم مشترک باشد بهتر است مسیر دو سیم ایزوله گردند. همینطور مسیر سیمها باید کوتاهترین مسیر بوده و سیم میله برقگیر و ارت حتی الامکان مستقیم و بدون پیچ و خم باشد و نبایستی خمهای تند داشته باشد و در صورت نیاز به خم زدن سیم در طول بیش از ۵۰ سانتیمتر انجام گردد.

 

و – پر نمودن چاه ارت

-ابتدا حدود ۲۰ لیتر محلول آب و نمک تهیه و کف چاه میریزیم بطوریکه تمام کف چاه را در برگیرد بعد از ۲۴ ساعت مراحل زیر را انجام می دهیم .

۲-به ارتفاع ۲۰ سانتیمتر از ته چاه را با خاک رس و یا خاک نرم پر مینمائیم.

۳- به مقدار لازم (حدود ۴۵۰کیلو گرم معادل ۱۵ کیسه ۳۰ کیلو گرمی)بنتونیت را با آب مخلوط کرده و بصورت دوغاب در میاوریم و مخلوط حاصل را به ارتفاع ۲۰

سانتیمتر از کف چاه میریزیم هر چه مخلوط حاصل غلیظ تر باشد کیفیت کار بهتر خواهد بود.

۴-صفحه مسی را به ۲ سیم مسی نمره ۵۰ جوش میدهیم این سیمها یکی به میله برقگیر روی دکل و دیگری به شینه داخل ساختمان خواهد رفت بنابراین طول سیم ها را متناسب با طول مسیر انتخاب می نمائیم.

۵- صفحه مسی را بطور عمودی در مرکز چاه قرار می دهیم

۶- اطراف صفحه مسی را با دوغاب تهیه شده تا بالای صفحه پر می نمائیم

۷- لوله پلیکای سوراخ شده را بطور مورب در مرکز چاه و در بالای صفحه مسی قرار می دهیم و داخل لوله پلیکا را شن میریزیم تا ۵۰ سانتیمتر از انتهای لوله پر شود این لوله برای تامین رطوبت ته چاه می باشد و در فصول گرم سال تزریق آب از این لوله بیشتر انجام گردد. لازم بذکر است در مواردی که چاه ارت در باغچه حفر شده باشد و یا ته چاه به رطوبت رسیده باشد و یا کلا در جاهایی که رطوبت ته چاه از بالای چاه یا از پایین چاه تامین گردد نیازی به قراردادن لوله نمی باشد .

۸- بعد از قراردادن لوله پلیکا به ارتفاع ۲۰ سانتیمتر از بالای صفحه مسی را با دوغاب آماد شده پر مینمائیم.

۹-الباقی چاه را هم تا ۱۰ سانتیمتر بر سر چاه مانده ، با خاک معمولی همراه با ماسه یا خاک سرند شده کشاورزی پر می نمائیم و ۱۰ سانتیمتر از چاه را برای نفوذ آب باران و آبهای سطحی به داخل چاه با شن و سنگریزه پر می نمائیم . روئ چاه مخصوصا در مواقعی که از لوله پولیکا استفاده نمی گردد نباید آسفالت شده و یا با سیمان پر گردد.

۱۰-داخل شیار های حفاری شده را با خاک سرند شده کشاورزی یا خاک نرم معمولی و یا خاک معمولی مخلوط با بنتونیت پر نمائید

 

نصب شینه و میله برقگیر

شینه داخل ساختمان باید توسط مقره هایی از دیوار ساختمان ایزوله گردد.قطر و طول شینه بستگی به تعداد انشعابات داخل ساختمان دارد .(تمامی تجهیزات داخل ساختمان بایستی بطور جداگانه و موازی به این شینه متصل گردد.)در حالتیکه دکل روی ساختمان قرار داشته باشد سیم میله برقگیر نبایستی از داخل ساختمان برده شود بلکه باید خارج از ساختمان سیم کشیده شود و همینطور مسیر عبوری سیم ارت به داخل ساختمان تا شینه ورودی ساختمان باید عایق دار باشد.

در پای دکل توسط بست ، سیم میله برقگیر به یکی از پایه های دکل خیلی محکم متصل شود و تا بالای دکل به میله برقگیر متصل گردد. لازم بذکر است مسیر میله برقگیر از کابلهایی که به آنتنها می روند باید جدا باشد .

 

اجرای ارت به روش سطحی

هفت روش برای اجرای زمین سطحی وجود دارد که عبارتند از :

۱-ROD

RING -2

۳-پنجه ای (شعاعی)

۴-مختلط

۵- حلزونی

۶- الکتروشیمیایی

۷- شبکه ای

 

اجرای ارت به روش ROD کوبی

 

مصالح مورد نیاز

مصالح مورد نیاز همانند روش عمقی می باشد با این تفاوت که به جای صفحه مسی از میله های مغز فولادی ۵/۱ متری و با قطر ۱۴ میلیمتر و با روکش مس استفاده می نمائیم.

 

روش اجرا

کانالی به عمق ۸۰ سانتیمتر و عرض ۴۵ سانتیمتر و طول X حفر می نمائیم طول کانال را به دو روش میتوان تعیین نمود.

 

الف – اندازه گیری مقاومت مخصوص خاک و انجام محاسبات لازم

ب – به روش تجربی که در ادامه شرح داده می شود.

ج – چنانچه سایت دارای دکل خود ایستا می باشد برای حفر کانال از فاصله بین اتاق تجهیزات و دکل و همچنین اطراف دکل استفاده شود .

 

د – چنانچه دکل روی ساختمان قرارداشته حفاری با در نظر گرفتن اتاق دستگاه و دکل در مسیری که زمین رطوبت بیشتری دارد انجام گیرد.

ه – پس از آماده شدن کانال ۲ میله به فاصله ۳متر از یکدیگر در زمین میکوبیم به گونه ای که حدود ۱۵ سانتیمتر از میله ها بیرون بمانند سپس ۲میله را با کابل مسی یا کابل برق به هم وصل نموده و با دستگاه ارت سنج مقاومت زمین ایجاد شده را اندازه میگیریم ، چنانچه مقاومت نشان داده شده با دستگاه بالای ۴ اهم بود میله دیگری به فاصله ۳ متر از میله دوم میکوبیم و با اتصال ۳ میله به هم مقاومت زمین ایجاد شده را اندازه گیری می نمائیم . اینکار را تا زمانی که مقاومت اندازه گیری شده به زیر ۴ اهم برسد ادامه می دهیم بعد از آنکه به تعداد کافی میله کوبیده شد سیمی را که به شینه مسی نصب شده در اتاق دستگاه متصل است به تک تک میله ها جوش داده و به سمت دکل میبریم.

و – برای پر نمودن کانال ابتدا با بنتونیت روی سیم مسی را پوشانده (در زمینهایی که رطوبت کافی ندارند) و سپس با خاک سرند شده کشاورزی یا خاک نرم کانال را پر می نمائیم.

ز – مقاومت زمین اجرا شده را اندازه گیری نموده و ثبت مینمائیم ( بعد ازپر کردن کانال مقاومت زمین اندازه گیری شده کاهش خواهد داشت و باید کمتر از ۳ اهم باشد.)

 

نکته : در مناطق سردسیر عمق کانال حفاری شده و بطور کلی مسیر عبور کابل مسی خیلی مهم می باشد و نباید در معرض یخبندان قرار گیرد . تاثیر کاهش درجه حرارت بر افزایش مقاومت سیستم زمین به شرح زیر می باشد .

 

 

 

دما بر حسب درجه سانتیگراد میزان مقاومت بر حسب اهم بر متر

 

۲۰+ ۷۲

۱۰+ ۹۹

۰ ۱۳۸

۵- ۷۹۰

 

سایر روش ها:

روش های دیگر در مناطق کوهستانی و سنگلاخی و مکانهای خاص کاربرد دارد که بنا به مورد با بازدید از محل و اندازه گیریهای لازم میتواند طرح مناسب تهیه گردد

 

اجرای ارت در ارتفاعات

 

ارتفاعات کشور را با توجه به نوع زمین و خاک میتوان به سه دسته تقسیم کرد.

ارتفاعات خاکی که امکان حفاری و کوبیدن میله مغز فولادی در آنها وجود دارد.

ارتفاعات سنگلاخی که امکان حفاری عمیق در آنها وجود ندارد ولی میتوان شیار ایجاد کرد.

ارتفاعات صخره ای

 

برای حالت اول : به یکی از روش های حفر چاه یا کوبیدن ROD میتوان سیستم ارت را اجرا نمود

 

در حالت دوم : شیارهایی بصورت ستاره و پنجه ای ایجاد نموده و تسمه مسی را در داخل شیار ها خوابانده و برای کاهش مقاومت روی تسمه را با مخلوط خاک و بنتونیت می پوشانیم .

 

نکته : کلیه اتصالات در زیر خاک باید به یکدیگر جوش داده شود .

 

 

روش اول :

در زمینهای صخره ای که امکان حفاری وجود ندارد با مصالح ساختمانی کانال ساخته، تسمه مسی را در کف کانال خوابانده و کانال را با بنتونیت پر می نمائیم . طول کانال یا کانالها باید به اندازه ای باشد که مقاومت اندازه گیری شده زیر ۳ اهم گردد. برای گرفتن نتیجه مطلوب میبایستی داخل کانال بصورت مصنوعی دائما مرطوب نگهداشته شود.

 

روش دوم:

روش شبکه ای است بدین صورت که ابتدا شبکه شطرنجی با سیم مسی به طول ۳+x و عرض۳+y بطوریکه نقاط اتصال به هم جوش داده شده درست کرده سپس با مصالح ساختمانی آنرا در زمین با بنتونیت به ارتفاع ۴۰cm بطوریکه ابتدا ۲۰cm بنتونیت ریخته سپس شبکه ساخته شده را قرار داده و روی آنرا هم تا ۲۰cm با بنتونیت می پوشانیم و انشعابهای لازم جهت دکل و سایت ونقاط دیگر از آن گرفته میشود متغییر های x و y به میزان مقاومت خوانده شده بستگی دارد .

 

 

نکات عمومی و مهم در خصوص سیستمهای ارت

۱- کلیه اتصالات با مفتول برنج یا نقره جوشکاری گردد.سطح جوش باید CM 6 باشدو جهت اتصالات وجوشکاری رعایت گردد(در مواردی کدولد توصیه میشود).

۲- ازهرپایه دکلهای خودایستا هم فونداسیون دکل توسط سیم مسی و بست مخصوص به سیستم ارت و هم پای دکل به سیستم ارت جوشکاری گردد.

۳- سیم میله برقگیر ازپایه ای که آنتنهای کمتری نصب می شود و با کابلهای روی لدر حداکثرفاصله را داشته باشد،بدون خمش درمسیر ومستقیما به رینگ داخل کانال و از کوتاهترین مسیر توسط جوش متصل گردد.

۴- میله برقگیر روی دکل در بالاترین نقطه دکل(با رعایت مخروط حفاظتی با زاویه ۴۵ درجه ) بطوریکه تجهیزات راکاملا پوشش دهد،قرارگیرد و جنس آن تمام مس با آلیاژ استاندارد به قطرmm 16 و طول آن بستگی به ارتفاع نصب انتنهای روی دکل دارد.

۵- شعاع خم سیم مسی حداقل بیست سانتیمتر وزاویه قوس حداقل ۶۰ درجه رعایت گردد(رعایت زاویه خمش سیم مسی )

۶- پایه‌ها و نقاط ابتداوانتهای لدر افقی به سیستم گراند متصل گردد.

۷- کلیه کابلهای ورودی به سالن دستگاه توسط بست گراند به بدنه دکل و ابتدای لدر افقی(بعد از محل خم شدن کابل)گراند شوند.

۸- به هیچ عنوان در روی دکل،جوشکاری صورت نگیرد.

۹- اتصال از شبکه گراند سیستم اجرا شده به تانکر سوخت دیزل ژنراتور، تانکر آب هوایی ، اسکلت فلزی ساختمان و در و پنجره های اتاق دستگاه صورت گیرد.

۱۰- اگر سیستمی‌ازقبل‌اجرا شده باشد،سیستم قدیم به‌جدید در عمق‌خاک متصل گردند.

۱۱- سیم‌ارت‌ درروی زمین باید باروکش‌وسیم‌داخل‌کانالها‌ باید بدون روکش و مستقیم کشیده شود.

۱۲- پرکردن کانال باید با خاک سرند شده کشاورزی یا خاک نرم انجام گردد.

۱۳- ارتفاع نصب شینه مسی پنجاه سانتیمتر ازکف تمام شده باشد.

۱۴- شینه داخل اتاق حدالمقدور به چیدمان دستگاهها نزدیک باشد.

۱۵- ازهر دستگاهی جداگانه سیم ارتی به شینه متصل گردد ( قطر و طول شینه گراند بستگی به تعداد انشعابات آن دارد).

۱۶- در دکلهای مهاری پر ظرفیت ، مهارهای دکل بایستی توسط بست مخصوص به گراند اتصال یابد.

۱۷- جهت استفاده ترانس برق شهر در ایستگاههای مخابرات بایستی گراند جداگانه اجرا گردد.

۱۸- در سایتهای کامپوتری جهت اجرای سیستم زمین حتی المقدور بایستی از یک زمین با سطح یکنواخت ( بدون شیب ) استفاده نمود.

۱۹- در ایستگاهها بین نول و گراند نبایستی اختلاف ولتاژ وجود داشته باشد.

۲۰- در دکلهای پر ظرفیت که ابعاد قسمت بالای دکل بیشتر از ۲ متر می‌باشد نیاز به نصب یک عدد برقگیر اضافی در سمت مقابل برقگیر اول می‌باشد.

۲۱- در سیم‌کشی داخل محوطه سایت های کامپوتری برای چراغهای روشنایی و سایر موارد باید از کابل زمینی استفاده گردد و در ایستگاههای بالای کوه و نقاط دور از شهر نباید از چراغهای روشنایی خیابانی استفاده شود.

۲۲- استاندارد قابل قبول آزمایش و تحویل اتصال زمین برای سایتهای کوچک زیر ۴ اهم و برای سایت های بزرگ و مهم زیر ۲ اهم می‌باشد.

تهیه شده در بخش فنی و پروژه

شرکت آدنا سامان

توسط |۱۳۹۷-۱۱-۶ ۲۰:۰۷:۴۳ +۰۳:۳۰بهمن ۶ام, ۱۳۹۷|مقالات آموزشی|

ثبت ديدگاه